Making my move towards graduate school

Di pa din ako maka-move on. I realized that if I don't start making my move, wala akong mahihita. Yes, I am making my move to make GRADUATE SCHOOL a reality.

I imagine

Even before, sinasabi ko na gusto ko talagang magkaroon ng post-graduate degree. Gusto ko kasi talagang magturo e. Gusto kong pumasok sa eskwela hindi lang para matuto kundi para din magturo. Masarap ang feeling na may tumatawag ng "sir" sa akin para magtanong o bumati o para magpa-cute lang at sumipsip (dahil gawain ko din yun). hahaha. There is this big enigma na pag teacher, gaano man kababa ang height nila sir at mam, matataas na tao sila. And I want to have that same respect. Although alam kong me downside, at maaari akong matawag ng kung anu anong pet names (well, sana hindi tungkol sa katabaan ko), pero kasama ata talaga yun. Kasi, ideny man natin o hindi, ang teacher ang may pinakamalaking epekto sa pagbuo ng pagkatao ng isang estudyante. Ang lahat ng karangalan ng isang estudyante sa napili nyang mundo ay dapat lamang ipagpasalamat sa mga gurong humubog sa kanya noong nag-aaral pa lang siya.

I made my move

Ayun nga, andaming beses nadelayed dahil pabagu-bago ang isip ng mga kasama ko dapat pumunta ng CEU. Dapat Friday pa ako pupunta kaso sabi ni officemate 1, sasama siya. Inusog ko ng Monday, pero tinamad naman siya. Inusog ko ng Wednesday pero sa huli, Friday na din ng linggong yon ako nakapunta at ako na lang mag-isa. Ansaya.

I took the challenge

So nung nagpunta ako, pinaikut ikot ako kung saan saan. Pero sa huli, ang kelangan ko lang pala e magpa-interview sa Dean ng Pharmacy at magtake ng exam, which means, another tour to the Dean's Office at enroute to the cashier. Pero ayun, dahil nga kung saan saan pa ako umikot, di ako umabot ng 8:00AM exam. Weng-weng na at antok na antok ay umuwi na ako. Bumalik ako ng eskwelahan after 4 days (including 2 OT weekends with 2 hours sleep each) upang mag-exam. English exam (ok naman), Mental Ability Exam (hmm... 15 mins for 57 items exam, haaaaay. andami kong naiwang blangko), at Personality Test (na sooooobrang dami din). voila! after 2 hours, natapos din.

and now, I'm waiting for the result

and I am praying for the best. sana eto na talaga.

Ready Set Go

I've decided, I'm going to graduate school. 'Di ko nga lang alam kung anong school. Pero at least, determinado na ko ngayong mag-aral.

Andaming dahilan kaya gusto ko mag-aral. Una, sa trabaho ko, parang 'stagnant' na ako. Paulit ulit na lang e. Nakakasawa na. Nakakabore na. Wala na yung thrill. Papasok ako, magtatrabaho, uuwi, matutulog. Ganun ang ikot araw araw. Ginawa kong escape ang pagbabakasyon sa malayong lugar buwan-buwan, pero utang na loob naman diba, ang gastos! hahaha. Tsaka, panggabi naman ang trabaho ko so pwede ako pumasok ng umaga. Tutal di naman buong araw ang pasok sa eskwela. Pangalawa, weird man sabihin pero namiss ko talaga ang mag-aral ulit. Alam kong hindi ako ang pinakamasipag na estudyante, maging pinakamatalino sa klase, pero ewan, namiss ko talaga mag-aral. Ikatlo, at ang pinaka-importante sa lahat ng rason ko, pangarap ko talaga magkaroon ng MASTERAL DEGREE. Noong first year college ako, me teacher akong nakatapos ng Masteral Degree. Dun ko na-realize na ako, gusto ko din makakuha nun. It sparked something in me. Gusto kong may ma-achieve, may matapos.

Kung sakali man mapagod ako sa trabaho ko ngayon, alam ko me fall-back ako. Alam ko this will open more doors for me. Mas madaming opportunities ang maaaring ibigay sa akin.

Sana matuloy talaga. Ito na talaga, di na ako aatras. ☺

Random Thoughts 040912

Pag naka-salamin ang isang tao, matalino yan.

natatawa lang habang iniisip ko na ganyan ako mag-isip noong kabataan ko. at naiinis ako na hiniling kong sana lumabo ang mata ko ng magkaroon ako ng rason para magsalamin. and *voila* 5 feet from me at hindi na ako nakakaaninag ng mukha ng tao. may salamin ako pero hindi ko sure kung genius nga akong matuturing. pwede pa siguro ang bulag.

Indeed, looks can be deceiving.

Minsan, gusto kong mina-max volume ang sounds na nakapasak sa tenga ko. Lunurin ang pandinig sa emo-sounds ni Adele para di ko marinig ang tawanan ng mga tao na nasa paligid ko. Ewan ko, alam ko sa sarili ko na sociable ako at hindi mahirap pakisamahan pero minsan lang talaga gusto kong mapag-isa, gusto kong mag-solo, gusto kong kumawala sa mga mata ng mga tao. imbisibol. siguro din, nag-iinarte lang ako. gusto ko lang mabingi talaga kaya kelangan full volume ang sounds. HAHA.


as I write about this, napaisip lang ako, am I really that sociable? may mga pagkakataon din naman na me mga tao akong gustong samahan pero ang resulta, excluded pa din ako. na napapatanong na lang ako kung nagfi-feeling lang ba ako na close kami ng tao pero hindi naman pala. i could share a great deal of laughs pero that doesn't sum it all. it's way deeper than that. wala, kalungkot lang. in short, FEELER ako. hehehe

Feeling Genius na Feeling Close pa. Boo.


P.S.
Really great being able to access blogspot in the office.